• پاسداران از جان فوتبال ایران چه می خواهند!؟

    آخوندها در عرصه ورزش همچون تمامی عرصه های دیگر اطلاعی از علم و دانش حاکم بر آن نداشتند. خمینی عقب ماندگی از خود از شناخت ورزش را در همان اول انقلاب در دیدار با وزنه برداران به نمایش گذاشت آنجا که در مواجهه با محمد نصیری قهرمان مگس و خوروس وزن وزنه برداری جهان به او با همان لهجه خاص خود گفت: " تو هم ورزشکاری؟" وقتی با تعجب حضار و جواب آری نصیری مواجه شد گفت: "پس چرا قیافه ات اینقدر کوچولویه؟" در دید او بنا به افسانه ها و حماسه ها بجا مانده از اعصار میانی تاریخ ورزشکار باید در هیبت یک غول فرا زمینی ظاهر می شد. او اطلاعی از اوزان مختلف ورزشی نداشت و در همین دیار بود که او خواستار آن شد که "ورزشکاران به امام علی (ع) سلام اقتدا کنند". همین کلام او را بر در و دیوار استادیومها و اماکن ورزشی آویختند بدون اینکه به کسی بگویند که او از ورزش چه دیدی دارد و چه کسی را ورزشکار می پندارد!؟.

    بعد از پایان جنگ 8 ساله با عراق جنگ سالاران بر امده از جنگ در قالب "پاسدار" و "سردار" وارد جامعه شدند و بدون کمترین دانشی از علم مدیریت بر تمامی اندامهای اداره و هدایت جامعه با دید صرفا امنیتی چنگ انداختند و همه امور جامعه را در انحصار ید قدرت بی کفایت خود قرار دادند. دون پایه ترین و انگل ترین قشر جامعه بعد از آخوند جماعت! بیکباره با مدرک دکتر و مهندس عهده دار وزارت و سفارت و کفالت و وکالت شدند. "تخصص" در قاموس آنها جائی نداشت و تعهد صوری برخاسته از درک آخوندها از اسلام سنتی یعنی ظاهر سازی و فرمالیسم مسخره همچون آراستن خود به شکل انسانهای اولیه و مادون تاریخی با پیشانیهای داغ کرده برای دست یازیدن به هر عنوانی کفایت داشت.

    ورزش کشور بخاطر حضور گسترده جوانان در آن برای کنترل نسل جوان کشور به عرصه تاخت و تاز تتمه پاسدارانی که هنری در بعهده گرفتن پست های کلیدی نداشتند تبدیل گشت. باشگاه های ورزشی به محلی برای عرض اندام این افراد برای کسب شهرت و غارت قرار گرفت و در راس همه دو باشگاه مردمی کشور یعنی پرسپولیس و استقلال. حضور این افراد بی صلاحیت در ورزش فوتبال کار را بجائی رسانده است که فوتبال ایران برای اولین بار از تاریخ تشکیل فدراسیون فوتبال در این کشور مغلوب تیم ملی لبنان شده است. دخالت و حضور پاسداران در عرصه مدیریت فوتبال که آن را علاوه بر غارت و چپاول نردبانی برای خزیدن به کرسی وکالت و صدارت می دانند فوتبال ایران را که قهرمان سه دوره از جام ملتهای آسیا می بشد را به وزطه نابودی کشانده است. پاسداران در هیبت مدیریت باشگاه های ورزشی با نزدیکی به ورزشکاران و بطور اخص با فوتبالیست ها که از محبوبیت نزد مردم کوچه و بازار برخوردارند با ضمیمه کردن شهرت ها آنها بر آبروی ناداشته خود تلاش می کنند که در شوهای انتخاباتی چند رای بیشتر از رقیب همکار خود که از این شرایط برخوردار نیست کسب کرده و به خوان نعمت مجلس و وکالت دست یابند.

    نمونه مشخص در باشگاه مصادره شده مردمی پرسپولیس است. این تیم که میراث دار شاهین باشگاه محبوب دهه 30 و 40 ایران است که مدیران لایق آن و در راس همه زنده یاد دکتر عباس اکرامی بنیان گذار آن که از چهره های ملی و وفادار به تنها دولتمرد دمکرات تاریخ معاصر ایران و رهبر نضت ملی برای ملی کردن صنعت نفت بود. باشگاه پرسپولیس با چنین پشتوانه تاریخی و مردمی به جولانگاهی برای پاسداران تبدیل شده است. نمونه آخر فردی بنام پاسدار محمد رویانیان رئیس پلیس سابق رژیم می باشد که به مدیریت این باشگاه منتصب شده است. او در بدو ورود با نردیکی با پیشکسوتان این باشگاه که با کسب امتیازات ویژه خود را به حکومت فروخته اند سعی بر کسب جایگاه در نزد هوادارانی نمود که از مدیریت سابق آن که برای اولین بار در تاریخ این باشگاه باعث سقوط به ته جدول رده بندی لیگ برتر کشور شده بود تنفر داشتند. او با شعار ساختن "پرسپولیس جهانی" مدیریت این باشگاه را بعهده گرفت و با ریخت و پاشهای نجومی و دادن ماشین های آخرین مدل بنز و بی ام و به تعدادی از بازیکنان در فصل نقل و انتقالات در صدد کسب شهرت برآمد. او بموازات این ترفندها سعی در خالی نمودن زیر پای پیشکسوتان باشگاه با گماشتن تعدادی از پاسداران در پست های مختلف باشگاه نمود بطوریکه حتی سرپرستی تیم را هم که بطور سنتی به پیشکسوتان این تیم تعلق داشت به پاسداری بنام شیرینی سپرد و در مقابل اعتراضات پیشکسوتان در این باره اعلام نمود که او بطور موقت عهده دار این پست شده است اما در مقام عمل شیرینی عملا سرپرست تیم گردید. دید امنیتی پاسداران که باشگاه ورزشی را با پادگان اشتباه گرفته اند باعث تشنج در نیمکت این تیم گردید بطوریکه "پرسپولیس جهانی" مورد ادعای رویانیان در حال حاضر در بین 18 تیم لیگ برتر با وجود داشتن 7 ملی پوش در جایگاه چهاردهم جدول قرار دارد!. التهابات موجود در نیمکت این تیم که چیزی نیست انعکاس طبیعی در پادگانی کردن باشگاه ورزشی نیست باعث گردیده هواداران این تیم در اعتراض به نتایج نا امید کننده این تیم در صدد اعتراض برآیند. رویانیان بعد از خالی کردن زیر پای پیشکسوتان و کمیته فنی تیم حال در تلاش برای قربانی کردن محبوبترین بازیکن حال حاضر فوتبال ایران یعنی علی کریمی برآمده است. علی کریمی از معدود بازیکنانی است که علاوه بر شرکت در امور خیرخواهانه و مردمی در جنبش سال 88 در کنار مردم ایستاد. رویانیان فرصت را برای کنار گذاشتن علی کریمی غنیمت شمرده است تا به قول خود از دیگر بازیکنان زهر چشم بگیرد بخصوص آنکه که علی کریمی که به رک گوئی و بی پروا سخن گفتن مشهور است برای سرپرست انتصابی او تره هم خرد نمی کند و چند بار در جمع بازیکنان تیم با او برخورد داشته است. بر کسانی که حداقل آشنائی با مقوله ورزش و فوتبال دارند می دانند که مشکل فوتبال ایران و به طریق اولی مشکل پرسپولیس حضور افراد غیرمتخصص در راس تصمیم گیری برای امور تیم است. تنها راه نجات ورزش ایران همچون سایر عرصه های سیاسی و اقتصادی و اجتماعی خلع ید تمام عیار از حکومتی است که مشتی پاسدار فاسد و بی بهره از هرگونه تخصصی را بر راس امور برای کنترل جامعه برای ادامه حیات نکبت بار خود گماشته است تا جائیکه حتی صدای تنی چند از مربیان سنتی که با ارباب قدرت در ایران همراهند هم بلند شده است. امیر قلعه نوعی از جمله مربیان سنتی است که هر پیروزی تیمش را نظر لطف "آقا امام زمان" و "بی بی دو عالم حضرت فاطمه زهرا" بخود و تیمش می داند! بنا به مطلب درج شده در سایت "خبرآنلاین" از سایت های داخلی از قول امیر قلعه نوعی می خوانیم: "این همه غیر فوتبالی در فوتبال چه می کنند؟ / اگر تخصص مهم نیست چرا من را مدیر یک کارخانه صنعتی نمی کنند!. علی دائی کاپیتان سابق تیم ملی و سرمربی حاضر تیم راه آهن که سالیانی را در باشگاه های معروف آلمان توپ زده است و بنوعی با اصحاب قدرت در ایران همراه است صدایش از حضور مدیران شهرت طلب (بخوانید پاسداران) بلند شده است. از قول او در سایت "خبرآنلاین پنج شنبه 30 شهریور (21 سپتامبر 2012) می خوانیم: "متاسفانه در ایران جاذبه فوتبال آنقدر زیاد است که با این ورزش یک آدم غیر فوتبالی در عرض یک ماه به محبوبیت 20 ساله می رسد... مردم آنها را می شناسند و این جاذبه ها است که باعث دخالت مدیر عامل در خیلی از مسائل می شود. در کجای دنیا مدیر عامل یک باشگاه می آید و در برنامه های تلویزیونی حرف می زند. من در سه سالی که در هرتا (برلین) بودم مدیر باشگاه را فقط چند بار آنهم در مهمانی ها دیدم.... در ایران تیم های زیادی داریم اما آدم تحصیل کرده ای که فوتبال را بداند و بفهمد نداریم". البته قابل ذکر است که در کجای این مملکت افراد شایسته و متخصص در راس امور قرار گرفته اند تا در فوتبال انتظار شایسته سالاری داشته باشیم!؟

    کوتاه سخن آنکه مشکل کنونی پرسپولیس نه علی کریمی بلکه وجود فردی پاسدار بنام محمد رویانیان و مشتی پاسدار همراه اوست. خلع ید از او و گماشتگانش خواست عمومی هواداران فهیم و فوتبال شناس این تیم است. علی کریمی نه یک معضل بلکه خود بخشی از راه حل مشکل کنونی این تیم با توجه به تعصب مثال زدنی اش می باشد. شایسته است که در حمایت از علی کریمی و خلع ید از پاسدار رویانیان و گماشتگان همراهش هواداران پرشور این تیم فریاد خود را رساتر ساخته و عرصه را برای پیشبرد سیاست سرکوبگرانه پاسداران که فوتبال کشور را با پادگان نظامی یکسان دانسته و سرکوب تمام عیار هر خواسته مردمی را دنبال می کنند تنگتر سازند.

    به امید روزی که به حاکمیت ننگین "ولی فقیه" و گماشتگان سرکوبگرش پایان داده شود و در سایه سار یک حکومت برخاسته از آرای واقعی مردم و فراهم آمدن استفاده از فرصت های برابر برای تمام آحاد فرزندان ایرانزمین و نفی تمام عیار رانت خواری و امتیازات نامشروع برخاسته از حاکمیت استبدادی تمامی امور جامعه از جمله ورزش به دلسوزان آن و متخصصین فن سپرده شده و بجای "پاسدار سالاری" شاهد "شایسته سالاری" و شکوفائی استعدادهای حوانان ایرانی در همه عرصه ها از جمله ورزش و فوتبال کشور باشیم.
    1Like · · ·